Thursday, December 14th, 2017

ประสบการณ์ใหม่ๆ กับชีวิตใหม่ๆ – เบิร์ด มอสโก

Published on กรกฎาคม 1, 2011 by VladiPooh   ·   View Comments

“เบิร์ด! ยินดีด้วยนะครับ เบิร์ดได้ทุนป.โทปุชกิ้น!” ..ประโยคทักทายของหมอภูประโยคแรกของวัน ..และเป็นประโยคที่อยากได้ยินมากที่สุดในรอบ 5 เดือน ..แต่กระนั้นด้วยความที่ผู้เขียนเหน็ดเหนื่อยมาจากการตระเวนถ่ายรูปกับพ่อแม่พี่น้องและญาติสนิทมิตรสหายในพิธีพระราชทานปริญญาบัตร จึงเป็นผลให้ผู้เขียนเกิดอาการมึนๆงงๆไปชั่วขณะ อย่างกับถูกแซนด์คิงสตันท์ไปรอบนึง ..แต่เมื่อได้สติกลับคืน จึงรีบจิ้มคีย์บอร์ดซักไซ้ไล่เรียงถามหมอภูเป็นการใหญ่ ..และสุดท้ายจึงรับรู้ด้วยตัวเองถึงผลของผู้ได้รับทุนรัฐบาลรัสเซียในระดับปริญญาโทจากเว็บไซต์สถานทูตรัสเซีย พลางบ่นพึมพำกับตัวเอง “เอ้าเห้ย นั่นไง ชื่อตู” …และคืนนั้นก็เป็นอีกคืนที่ผู้เขียนนอนไม่หลับเอาซะจริงๆ!

ผู้เขียนขอตัดบทมาพูดถึงการเดินทางมาถึงรัสเซียเลยแล้วกัน เนื่องด้วยหลังจากที่ผลทุนประกาศพวกเราเหล่านักศึกษาทุนก็ต้องรอแล้วรอเล่ากับใบเชิญเข้าเรียนจากรัสเซีย ซึ่งเอาเป็นว่ามันนานมากพอที่จะเอาเวลาไปบวชได้เลยทีเดียว ..ผู้เขียนมาถึงรัสเซียวันที่ 13 ตุลาคม ..และจำได้ว่าวันนั้นมีหิมะตกต้อนรับการมาเยือนของผู้เขียนซะด้วย แต่เอาจริงๆผู้เขียนไม่ได้เห็นด้วยตาตัวเองหรอกว่ามันตก เจอแต่ลมแรงๆที่พัดหอบเอาหยาดน้ำฝนหยาดเล็กๆกระแทกใส่หน้าแถมยังมาพร้อมกับความเย็นยะเยือกที่ผู้เขียนไม่เคยพานพบ -*- นี่เหรอรัสเซีย?!

แม้ว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกสำหรับผู้เขียนที่ต้องระหกระเหเร่ร่อนจากบ้านจากเมืองไปอยู่ต่างที่ต่างถิ่น แต่ผู้เขียนขอยืดอกยอมรับเลยว่า ที่แห่งนี้ช่างกระตุ้นความรู้สึกเปล่าเปลี่ยวเหงาหงอยได้มากกว่าที่ใดๆ อาจเพราะสภาพอากาศและภูมิทัศน์ในมอสโกช่วงเดือนตุลาคม-ธันวาคม มันช่างหดหู่เหลือเกิน ..ท้องฟ้าสลัวๆ ลมเย็นๆพัดไปพัดมา พร้อมๆกับสีสันภายในเมืองที่มักจะเป็นประเภทโมโนโทนคือขาวและดำ ประกอบกับความที่ผู้เขียนเป็นหนุ่มใต้หัวใจกทม.เพียงคนเดียวที่อยู่ที่นี่ก็ยิ่งทวีความเหงาเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว ..คิดถึงตอนนั้นแล้วผู้เขียนอยากจะย้อนไปทำความรู้จักกระชับความสัมพันธ์กับอาหมวยแดนมังกรให้แนบแน่นกว่านี้ซะจริงๆ (พูดเล่นๆ)

ชีวิตการเรียนช่วงเดือนสองเดือนแรกในมอสโก ถือเป็นช่วงเวลาที่ผู้เขียนต้องตกระกำลำบากมากที่สุดช่วงนึงของชีวิต แรงกดดันภายในห้องเรียนและแรงกดดันภายในตัวเองที่ไม่เคยเผชิญมาก่อนเพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ และด้วยการที่เหล่าคณาจารย์ต่างคิดว่าเจ้าพวกที่มาเรียนกลุ่มเตรียมภาษาป.โทต้องรู้ภาษารัสเซียมาแล้วพอสมควร อย่างน้อยๆ ไวยากรณ์ต้องแน่น ทักษะการพูด การอ่าน และการฟังต้องเชี่ยวชาญมาแล้วพอตัว ..ผู้เขียนอยากจะตะโกนแบบเงียบๆให้อาจารย์ฟังว่า “จารย์ ผมอ่อน! -*- “ แต่มันก็ทำได้แต่คิด T_T ..ดังนั้นผู้เขียนที่ไม่ค่อยจะรู้อะไรมากมายเท่าไหร่ก็ต้องทำงานหนักมากกว่าคนอื่นๆเขา ต้องขยันท่องศัพท์ ทำการบ้าน ต้องหาหนังรัสเซียมาดู ต้องโหลดเพลงรัสเซียมาฟัง และจนแล้วจนรอดผู้เขียนก็เอาตัวรอดผ่านปีเตรียมภาษามาได้ด้วยดี คิดแล้วก็ต้องขอบพระคุณอาจารย์ที่หมั่นกดดันกันจัง ..ขอขอบพระคุณครับ!

อย่างไรก็ตาม ใช่ว่าผู้เขียนจะไม่ชอบใจหรือไม่รู้สึกสนุกสนานกับชีวิตที่นี่เอาซะเลย ..ท่ามกลางสิ่งต่างๆรอบตัวที่เป็นใจชักชวนให้คิดถึงแต่บ้าน ผู้เขียนกลับพบกับความสุขที่เกิดขึ้นได้เพียงปลายนิ้วสัมผัส นั่นคือการได้พบเจอกับเพื่อนนักศึกษาที่เดินทางมาจากประเทศต่างๆไม่ว่าจะเป็นยุโรป เอเชีย หรืออาฟริกา จะเป็นเพศชาย เพศหญิง หรือเพศที่สาม จะหนุ่มน้อยสาวน้อยหรือหนุ่มเหลือน้อยสาวเหลือน้อยก็ตาม แต่ทุกคนกลับมีท่าทีที่เป็นมิตรและสร้างความประทับใจให้กับตัวผู้เขียนไม่น้อย (ที่บอกว่าปลายนิ้วสัมผัสก็เพราะเจอกันทีไรก็เชคแฮนด์กันทุกที เช็คกันจนมือเปื่อยไปข้าง) และแม้ว่าเราทั้งหมดจะต่างชาติต่างภาษากัน หรือจะต่างวัฒนธรรมต่างความคิดกันก็ตามที แต่เรากลับรู้สึกว่าเราคือพวกเดียวกันและเป็นครอบครัวเดียวกัน นั่นเพราะเราในตอนนี้อยู่ในที่ๆเดียวกัน อยู่ในสังคมเดียวกัน และใช้ภาษารัสเซียเพื่อการสื่อสารในชีวิตประจำวันเหมือนกัน!

ความเป็นกันเอง ความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ และความเห็นอกเห็นใจกัน คือสิ่งสำคัญที่ฝังลึกอยู่ในจิตใจของผู้คนทั่วโลก ไม่ใช่เฉพาะคนไทยที่ใครๆต่างยกยอปอปั้นว่าใจดี ใจงาม ยิ้มแย้ม เป็นมิตร แต่เอาจริงๆกลับใจดำและหลอกลวงกว่าชาติไหนๆ ..ผู้เขียนรับรู้ได้ถึงข้อเท็จจริงข้อนี้เมื่อได้มาใช้ชีวิตจริงๆที่นี่ ที่ๆให้ทั้งวิชาความรู้และวิชาชีวิต ..ชีวิตแต่ละวันของผู้เขียนไม่ได้อยู่กับตัวหนังสือและสมุดการบ้าน หรือดิกชันนารีเล่มโตๆ หากแต่เป็นเพื่อนๆที่ให้ทั้งความรู้ภาษารัสเซียใหม่ๆที่มักใช้ในชีวิตประจำวัน และความรู้ทางด้านชีวิตและวัฒนธรรมจากบ้านเกิดเมืองนอนของเขา ซึ่งนอกจากจะเพิ่มพูนความรู้ให้กับผู้เขียนแล้วยังเป็นการแลกเปลี่ยนทัศนคติและมุมมองของการใช้ชีวิตระหว่างกันและกัน …นี่สิประสบการณ์ใหม่ๆและชีวิตใหม่ๆ!

มัวแต่โม้เรื่องเพื่อนๆต่างชาติซะเยอะแยะ ผู้เขียนคงโดนตำหนิแย่ถ้าหากลืมที่จะเอ่ยถึงคนรัสเซียเจ้าบ้านตัวจริง ..ก่อนที่ผู้เขียนจะเดินทางมาถึงรัสเซีย ก็ได้ยินกิตติศัพท์ของความไม่น่าภิรมย์ซักเท่าไหร่ของคนรัสเซีย เพื่อนๆเอย อาจารย์เอย ก็ขยันเล่าเรื่องราวต่างๆนานาถึงความไม่เป็นมิตรของคนรัสเซีย และอันตรายของเมืองใหญ่อย่างมอสโก อย่างมีอาจารย์ชาวรัสเซียคนนึงซึ่งเคยประสิทประสาทวิชาความรู้ภาษารัสเซียให้กับผู้เขียนเมื่อครั้งยังเรียนอยู่ในระดับปริญญาตรีถามผู้เขียนว่า “เบิร์ด เธอได้ไปมอสโก เธอไม่กลัวเหรอ ที่นั่นอันตรายนะ เธอจะอยู่ได้เหรอ?” ในเวลานั้นผู้เขียนไม่รู้อะไรทั้งนั้น เพราะยังไม่เคยไปรัสเซียมาก่อน เลยบอกได้แต่เพียงว่า “ผมยังไม่เคยไปรัสเซีย ผมไม่รู้ว่าที่นั่นเป็นยังไง แต่ผมเชื่อว่าผมอยู่ที่นั่นได้ ผมไม่กลัว” ..ถึงตอนนี้ผู้เขียนได้มาเจอของจริง ได้มาใช้ชีวิตที่นี่จริงๆร่วมปี ผู้เขียนยังคงยืนยันคำตอบและความคิดเดิมที่ว่า ผู้เขียนอยู่ที่นี่ได้และไม่กลัวว่าจะต้องเจออะไร ..ที่นี่คือรัสเซีย ที่นี่คือมอสโก และที่นี่ก็เหมือนเมืองใหญ่ๆทั่วไปที่เต็มไปด้วยความวุ่นวาย การจราจรหนาแน่น ผู้คนมากมายหลากหลายเชื้อชาติ หลากหลายนิสัยใจคอ และแม้แต่ชาวรัสเซียเอง ผู้เขียนก็ยังเชื่อว่าพวกเขาก็ไม่ได้แย่ไปซะหมด

แม้ผู้เขียนจะได้ฟังคำบอกเล่าจากเพื่อนๆถึงความไม่เป็นมิตรของคนรัสเซียมามากมาย แต่ด้วยประสบการณ์ที่ได้เจอกับตัวเองผู้เขียนกลับพบว่าคนรัสเซียก็ไม่ได้ต่างไปจากคนไทยหรือชาติไหนๆ ยกตัวอย่างเช่นอาจารย์ชาวรัสเซียที่สถาบันภาษาปุชกิ้น พวกท่านถือเป็นแบบอย่างของชาวรัสเซียที่น่ารัก ซึ่งทำให้ชีวิตการเรียนที่นี่ของผู้เขียนเต็มไปด้วยความสุขสนุกสนาน อาจารย์บางท่านเป็นห่วงเป็นใยนักศึกษาถึงขนาดต้องควักยาในกระเป๋ามาให้กับนักศึกษาที่คล้ายจะเป็นหวัดไอคอกแค่กอยู่ในห้อง อาจารย์บางท่านเห็นอกเห็นใจนักศึกษาอย่างกับพ่อแม่เอ็นดูลูกๆ คอยถามข่าวคราวด้วยความเป็นห่วง และให้คำปรึกษากับปัญหาทุกปัญหาที่แม้แต่ตัวนักศึกษาเองก็ไม่เคยคาดคิดว่าอาจารย์แบบนี้จะมีด้วยเหรอในโลกใบนี้ และผู้เขียนก็ได้ประสบพบเจอกับตัวเองเมื่อครั้งที่ผู้เขียนประสบกับปัญหาหลายๆครั้ง เป็นต้น

แต่กระนั้นในบางครั้งผู้เขียนก็สังเกตุเห็นลักษณะนิสัยที่ไม่ดีบางอย่างของชาวรัสเซียทั่วๆไป ชาวรัสเซียดูจะเป็นคนขี้โวยวาย หงุดหงิดง่าย ชอบตะคอกและพูดจากระแทกแดกดัน แต่เราเองก็ต้องเข้าใจว่านั่นเพราะ นี่คือชาวรัสเซีย นี่คือบ้านเกิดของพวกเขา นี่คือสังคมของพวกเขา และเราก็มาอาศัยบ้านของเขาอยู่และอยู่ร่วมกับพวกเขาในสังคม ฉะนั้นวิธีเดียวที่เราจะอยู่ที่นี่ได้อย่างมีความสุข คือต้องยอมรับในความเป็นตัวเขา ยอมรับในวัฒนธรรมของเขา และปรับเปลี่ยนการดำเนินชีวิตให้กลมกลืนไปกับพวกเขา แต่กระนั้นต้องไม่ลืมตัวตนความเป็นตัวเรา ความเป็นคนไทยที่เปี่ยมไปด้วยความโอบอ้อมอารีย์ เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ และเคารพในสิทธิของคนอื่น เมื่อนั้นเราจะพบว่านี่แหละ …”ประสบการณ์ใหม่ๆและชีวิตใหม่ๆ” ที่เราหาที่ไหนไม่ได้นอกจากที่รัสเซีย!

เบิร์ด “วทัญญู เถาธรรมพิทักษ์”
นักศึกษาทุนรัฐบาลรัสเซียระดับปริญญาโท สาขาภาษาศาสตร์
The Pushkin State Russian Language Institute

Tags: , , , , , , , , ,

Readers Comments (View Comments)

  1. Sand_sand พูดว่า:

    ยืนยันว่าคนรัสเซียน่ารักมีอีกเยอะ =) เค้าแค่ทำหน้านิ่งๆไม่ได้ดุเลย ^O^

  2. Nan20091958 พูดว่า:

    ตอนนี้คิดถึงเมืองไทยมาก มาอยู่ที่นี้ได้เกือบสองเดือนแล้ว ตอนนี้รู้แล้วว่าการที่เรามาอยู่บ้านเขานั้นมันลำบากเหลือเกิน !_!

  3. New :) พูดว่า:

    คอนเฟิร์มอีกคนนึงเลยว่า คนรัสเซีย น่ารักมากๆๆๆๆๆ

  4. Jan พูดว่า:

    กำลังจะย้ายไปประจำอยู่เมือง St.Petersburg ค่ะ ขอคำเเนะนำหน่อยได้มั๊ยคะ ^_^ ?

  5. จั่น พูดว่า:

    ขอโทษนะคะ มันลำบากยังงัยคะ? เพราะว่า กำลังจะย้ายไปอยู่เมืองเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กหนะค่ะ จะได้เตรียมตัวรับมือถูก T-T

  6. Narong244 พูดว่า:

    ร้อยพ่อพันแม่ครับ ทุกๆสังคมย่อมมีคนดีและคนไม่ดีปะปนกันไป แต่คนไม่ดีของรัสเซ๊ยที่เรากลัวนักกลัวหนา เอาเข้าจริงๆแล้วถ้าเราเข้าใจในวัฒนธรรมของคนชาตินี้หรือชาติใหนๆแล้วก็เป็นเรื่องปกติธรรมดา คนที่เข้าใจธรรมชาติข้อนี้ก็มักจะมีชีวิตที่ไม่เครียดอะไรมาก คนที่ไม่เข้าใจหรือไม่พยาบยามเข้าใจมันก็ยากที่จะรับมือหรือแก้ปัญหากับคนพวกนี้ได้ ขอบคุณที่แบ่งบันสิง่ดีๆมาให้อ่านนะครับ

  7. thavee พูดว่า:

    น่ารักที่สุดเลยครับ บาคาร่า




blog comments powered by Disqus

หากต้องการนำส่วนใดส่วนหนึ่งของเว็บ Meekaorussia.com ไปเผยแพร่ ตีพิมพ์ กรุณาติดต่อ pooh@meekaorussia.com เพื่อขอรับลิขสิทธิ์อย่างถูกต้อง ข้อตกลงการใช้งานและลิขสิทธิ์

กระดานสนทนา
สารบัญเว็บ
ลงทะเบียนคนไทยกับสถานทูต
ทุนรัฐบาลรัสเซีย
ฟังวิทยุจากรัสเซีย
ดูทีวีรัสเซีย

Photo from Russia

dsc09798

เรื่องที่น่าสนใจ