Monday, April 23rd, 2018

สัมภาษณ์เชฟทรหด – ดร.วีณารัตน์ มอสโก

Published on สิงหาคม 18, 2010 by venograd   ·   View Comments

วันนี้คนสัมภาษณ์และนักศึกษาอีก ๓ คน มีโอกาสได้พาคุณนพพล โพธิรอด หรือ คุณอ๊อด กุ๊กครัวไทยประจำภัตตาคาร Thai Elephant เที่ยว คุณอ๊อดมาทำงานที่มอสโกได้ครบปีแล้วและนี่ก็เป็นครั้งที่ ๔ ที่เขาได้มีโอกาสได้ออกมาไกลกว่าห้องเช่าและภัตตาคาร ครั้งแรกเขาไปที่ตลาดเพื่อซื้อเสื้อกันหนาว ครั้งที่สองและสามเขาไปที่สถานทูตเนื่องจากหนังสือเดินทางชำรุด และหลังจากทำงานแบบไม่ค่อยได้มีวันหยุดพัก วันนี้เราได้พาคุณอ๊อดมาเดินท่องอารบัต จัตตุรัสแดง และปิดท้ายด้วยการนั่งกินเบียร์กันในห้างกุม ลองมาดูกันว่าชีวิตในอีกมุมหนึ่งของแรงงานไทยในมอสโกจะเป็นอย่างไร

** ก่อนมาพี่อ๊อดทำงานอะไร?

ผมเคยเป็นเชฟอาหารยุโรปที่ Robinhood Pub&Restaurant ย่านสุขุมวิทครับ

**ก่อนมาเคยได้ยินเกี่ยวกับรัสเซียบ้างไหม?

เคยรู้จักเมื่อสมัยเรียนว่าเป็นประเทศที่ปิดและล้าหลังกว่าประเทศอื่น

** แล้วทำไมถึงยังตัดสินใจมา?

เพราะเบื่ออะไรที่จำเจครับ ต้องการอะไรที่แปลกใหม่ อาหารที่แปลกใหม่เพื่ออัพเดทเมนูอาหารของตัวเอง อีกทั้งยังต้องการเปิดโลกกว้าง ที่สำคัญคือภรรยาอยากเห็นหิมะมาก ซึ่งที่เก่าเขาก็เสียดายเพราะอยู่ด้วยกันมานานและพร้อมที่จะรับเรากลับไปทุก เมื่อ

** พอมาแล้วรู้สึกยังไง?

รู้สึกว่าเป็นคนละมุมกับที่เราคิด บางมุมก็ดี แต่บางมุมก็ทำให้เราอยากกลับ

** ช่วยขยายความหน่อยได้ไหม?

ที่นี่ตอนหน้าร้อนอากาศดี สิ่งของก็จะใกล้เคียงกับที่บ้านเรามาก ยกตัวอย่างเช่นปลาทับทิมก็มี ใบชะพลู โหระพา พริกขี้หนู ฯลฯ ก็มี ส่วนแง่ที่ไม่อยากอยู่ อันดับแรกเลย…คน ผมว่าเขาไม่ค่อยรักษาคำพูดซึ่งที่เมืองไทยจะเจอน้อยมาก เปรียบเทียบเช่นตอนอยู่ที่ไทยผมทำงานกับคนอังกฤษ ถ้าเขาให้ก็คือให้ ไม่ให้ก็คือไม่ให้ ซึ่งสำหรับคนไทยผมว่าไม่โอ.เค. นะ เพราะเราทำงานรายเดือน…ไม่ใช่รายวัน เรื่องไม่รักษาคำพูดยกตัวอย่างก็ได้ เขาให้ผมติดต่อหากุ๊กเพิ่มให้ ผมได้ทำการติด ต่อพี่ชายซึ่งเขาต้องลาออกจากงานมารอใบเชิญอยู่ถึงสามเดือน พอนานเข้าแล้วเราถามเขาก็ได้แต่บอกให้รอ ท้ายที่สุดพี่ ชายผมต้องตกงาน ส่วนร้านก็รับคนลาวคนหนึ่งเข้ามาทำงาน เรื่องการทำงานผมเห็นพนักงานของร้านไม่ค่อยรับผิดชอบงาน พอถึงเวลาเลิกเขาจะกลับทันที ส่วนคนไทยเราต้องรับผิดชอบหน้าที่ของตัวเองแม้มันจะเกินเวลา นอกนั้นก็คงไม่มีอะไรครับ เพราะผมไม่ค่อยได้ออกไปไหนมาก วัน ๆ ก็อยู่แต่ที่ทำงาน นอน ๑๒ ชม. ทำงาน ๑๒ ชม. เป็นอย่างนี้ตั้งแต่มา มันอาจเป็นช่วงจังหวะของชีวิตที่ตอนที่เรามาเราไม่ได้มาเจอดอกไม้ เราเจอแต่ลวดหนาม มีปัญหาเข้ามาทุกวัน

** พี่พอจะแบ่งปันประสบการณ์ได้ไหมว่าต้องเจอกับอะไรบ้าง?

เจอกับนิสัยคนไทยที่ไม่น่าเกิดมาเป็นคนไทย เวลาที่อยู่เมืองไทยนิสัยคนเราจะไม่ออกมาหมดแบบนี้ โดยส่วนตัวแล้วผมเป็นคนช่วยคนไม่ขึ้น พอเราช่วยแล้วเขาจะไม่สนว่าเราจะมีปัญหาหรือเปล่า ในร้านก็เป็นอะไรที่อยู่ยากเพราะว่านอกจากครัวไทยแล้วเรายังมีครัวอื่นด้วย ผมคิดว่าพยายามอย่าทำงานกับคนหลาย ๆ ชาติจะดีกว่า เช่นที่ร้านมีเชฟมาจากประเทศที่ยิ่งใหญ่
เฮียเขาก็จะไม่ยอมเป็นที่ ๒ และตอนนี้ถึงแม้ร้านจะเป็นร้านอาหารไทย แต่คนไทยกลับไม่มีบทบาท อยากให้คนใหญ่คนโตช่วยดูแลหน่อย อยากให้ช่วยสอดส่องสวัสดิการของลูกจ้างร้านอาหารไทยในรัสเซีย และอยากให้มีคำแนะนำสำหรับลูกจ้างที่มีปัญหาบ้าง…………….
จนถึงทุกวันนี้ผมยังไม่แน่ใจเลยว่าผมกับภรรยามาอย่างถูกกฎหมายหรือเปล่า เพราะตอนแรกเขาให้มาวีซ่าสาธิตอาหาร ห้าม มาทำงาน ให้มาแค่ ๓ เดือนแล้วมาต่อ เวิร์ค เพอร์มิต เอาทีหลัง (อันนี้พี่ต้องเข้าไปขอคำปรึกษาที่สถานทูตเพราะท่านกงสุลของเราใจดีมาก)

** พี่ช่วยเล่าถึงเรื่องการถูกปลดจากตำแหน่งเชฟมาเป็นซูเชฟให้ฟังหน่อยได้ไหม?

ได้…เราไม่รู้ตัวเลย เราอึ้งกิมกี่ เราไม่ได้คาดหวังไว้แบบนี้ เรื่องคือพอเชฟคนเก่าไม่ต่อสัญญา ทางร้านก็ให้ผมเป็นเชฟแทนโดยที่ครัวไทยก็มีแค่ผมกับอุ๋ย (ภรรยา) ทำกันแค่ ๒ คน และเขาก็ให้เราติดต่อกุ๊กมาให้อีกคนหนึ่ง ผมเป็นเชฟได้แค่ประมาณเดือนเดียว จนวันหนึ่งเจ้าของร้านก็เดินมาบอกผมว่า “ต่อไปนี้พวกเธอต้องเชื่อฟังคำสั่งของคุณ……ในฐานะเชฟใหญ่”
ผมมองว่าสาเหตุน่าจะเป็นเพราะ
๑) เขาอาจมองว่าเราอายุน้อย
๒) อิทธิพลจากเชฟเก่าที่พูดอยู่เสมอว่าผมไม่ได้จบจากสถาบันสอนทำอาหารอย่างเขา
๓) ผมพูดภาษารัสเซียไม่ได้

เราเคยถามเขาไปว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงลดทำแหน่งของเรา เขาก็บอกว่าพวกเขาไม่มั่นใจว่าเราจะออกอาหารใหม่ ๆ ได้หรือเปล่าเพราะตอนที่เขาถามเรา ๆ ตอบไปว่า “ก็พอได้” ส่วนที่เขารับพี่คนลาวคนนั้นเข้ามาก็เพราะพี่เขาบอกว่าเขาเก่งและสามารถทำได้ทุกอย่างและเขาก็พูดภาษารัสเซียได้ด้วยเพราะเขามาอยู่ที่นี่นาน มากแล้ว ผมคิดเสมอว่าเราเป็นคนไทยเราต้อง”อ่อนน้อมถ่อมตน ไม่โอ้อวดคนเอง” แต่กลายเป็นว่าที่นี่ทุกอย่างตรงกันข้าม การที่เราตอบไปแบบนี้ทำให้เขามองว่าเราไม่มีประสิทธิภาพ (ก็เคยบอกพี่แล้วใช่ไหมว่าให้ตอบว่าเราเก่งถ้าเราเก่งจริง ที่นี่การแสดงขีดความสามารถของตนเอง ไม่ได้เรียกว่าการโอ้อวด….ทีนี้เชื่อน้องหรือยังล่ะ?) ที่พูดไปเราไม่ได้บอกว่าเราไม่มีความสามารถ ถ้าถามว่าอาหารไทยมีอะไรอร่อยที่ สุดก็ไม่มีใครตอบได้เพราะแม้แต่อาหารข้างถนนยังอร่อยเลย ดังนั้นถ้ายังไม่ได้ลองชิมอาหารของเราเขาจะรู้ได้ยังไงว่าไม่อร่อย

** ประสบการณ์ที่ดีไม่มีบ้างเลยเหรอพี่?

ก็มีวันนี้ไง มีนักศึกษาไทยที่นี่ให้ความช่วยเหลือ ได้มีโอกาสเปิดกะลาของตัวเองโดยที่เมื่อก่อนเราคนเอเชียอยู่กับพวกยุโรปน่า จะเป็นอะไรที่อยู่กันยาก จนมาวันนี้ได้รู้ว่าทุกอย่างเท่าเทียมกันหมดถ้าเรามีตังค์ ได้เห็นอะไรสวย ๆ งาม ๆ ที่มอสโควและได้เปลี่ยนความคิดบางอย่างที่เคยคิดไว้ มาวันนี้…ผมได้เห็นว่าทุกที่มีทั้งขาวและดำและเราควรจะมองให้กว้างกว่านี้

** คิดจะต่อสัญญาไหม?

ไม่ แต่ถ้าเที่ยว..มา เพราะที่นี่สวยจริง ๆ และสาว ๆ ที่นี่ดูเจริญหูเจริญตามาก อากาศก็ดี เบียร์ก็อร่อย

** ฝากอะไรถึงผู้อ่านหน่อยไหม?

มาเที่ยวดีกว่า

พวกเราก็ได้แต่หวังว่าจากนี้ไปพี่อ๊อดกับพี่อุ๋ยจะได้ทำงานกันอย่างสบายใจจน กว่าสัญญาจะหมด คนสัมภาษณ์ในฐานะล่าม ประจำภัตตาคารรู้สึกเสียใจที่ไม่สามารถปกป้องคนไทยได้ หวังแค่ว่าการที่พี่อ๊อดได้ชมเมืองในวันนี้จะทำให้ภาพที่มันโหดร้ายดูดี ขึ้น…..นะพี่นะ

๑๓ สิงหาคม ๒๕๕๐

Tags: , , , ,

Readers Comments (View Comments)




blog comments powered by Disqus

หากต้องการนำส่วนใดส่วนหนึ่งของเว็บ Meekaorussia.com ไปเผยแพร่ ตีพิมพ์ กรุณาติดต่อ pooh@meekaorussia.com เพื่อขอรับลิขสิทธิ์อย่างถูกต้อง ข้อตกลงการใช้งานและลิขสิทธิ์

กระดานสนทนา
สารบัญเว็บ
ลงทะเบียนคนไทยกับสถานทูต
ทุนรัฐบาลรัสเซีย
ฟังวิทยุจากรัสเซีย
ดูทีวีรัสเซีย

Photo from Russia

27207_n

เรื่องที่น่าสนใจ